Wat niet weet, wat niet deert?
Het staat al maanden in onze agenda, onze vakantie met de motor naar Spanje. Helm op, motorpak aan en heerlijk door Spanje toeren. We gaan onder andere naar de Picos de Europa. Eindeloze bochten, ruige bergpassen en adembenemende uitzichten. Ik kan bijna niet wachten om te vertrekken!
Totdat ik onlangs bij een vriendin op de koffie was. We kletsten over de vakantie en ineens zei haar vader, die er ook bij zat, tussen neus en lippen door “Wat gaaf dat jullie daar gaan rijden. Wist je dat er in de Picos nog een hele populatie wilde bruine beren leeft?”
Mijn hart stond even stil… en mijn gedachten gingen alle kanten op “Beren? Wilde beren? Langs de kant van de weg waar wij met de motor rijden?”
Mijn lief was voor zijn werk aan boord, dus ik kon het op dat moment niet direct met hem delen. Daarna was ik het eigenlijk weer een beetje vergeten. Totdat ik zelf aan boord stapte, we het over de Picos hadden en het ineens door me heen schoot. Verbaasd zei ik “Je raadt nooit wat ik hoorde, er leven blijkbaar gewoon nog bruine beren in de Picos!”
Mijn lief keek me aan, bleef angstaanjagend rustig en zei gortdroog “Ja, dat wist ik.”
Ik keek hem aan met een blik van, ‘Oké, ik vind het niet écht leuk dat je dit niet verteld hebt!’
Hij begon meteen hard te lachen. Hij had het dus bewust verzwegen…. En het is niet de eerste keer dat hij zoiets doet. Hij houdt vaker dingen voor me achter. Onder het mom van 'bescherming' en als ik heel eerlijk ben, beschermt hij daarmee vooral zichzelf…
Bewust verzwijgen uit liefde
Hij weet dat als ik van die beren had geweten, ik er ter plaatse scherp op was geweest. Dan had ik op de motor geroepen "Hoor ik daar wat?" of "Zouden ze hier zitten?". Door het simpelweg niet te vertellen, doet hij de aanname dat ik daar bang voor ben of daar niet zou willen rijden. Hij probeerde dat te voorkomen. Klinkt lief, maar op het moment dat ik erachter kom, voel ik me toch even op afstand gezet. En die dynamiek is zo herkenbaar...
Het is een vorm van gemakzucht. Informatie achterhouden omdat je zelf geen gedoe of discussie wil. Fijn voor hem en voor mij voelt het op zo’n moment vooral als een pijnlijke herinnering dat ik blijkbaar niet op zijn volledige eerlijkheid kan bouwen. En ja, dat zegt ook iets over mij. Het activeert mijn eigen onrust en waakzaamheid. Het triggert een oude pijn van vertrouwen, het gevoel dat ik op mijn hoede moet zijn. Gelukkig zie ik dit zelf en kan ik daar mee omgaan, maar het zette me wel weer aan het denken over de dynamiek in relaties.
De grens tussen beschermen en verbinden
Want de dynamiek van het achterhouden van informatie, of een verhaal net even anders vertellen, is destructief voor een relatie. Je houdt informatie achter of vertelt een verhaal net even iets anders. Niet om te liegen of om je partner te kwetsen, maar om 'de sfeer goed te houden' of omdat je 'geen zin hebt in gedoe'. In werkelijkheid ontwijk je het ongemak van een eerlijk gesprek. Of het nu gaat om een achtergehouden detail, twijfels over je relatie of het verzwijgen van bepaalde contacten en appjes, het beschadigt het fundament van je relatie.
En er zit ook een addertje onder het gras. Want hoewel het verzwijgen van een beer in de bergen achteraf een goede anekdote oplevert, kan het bewust verzwijgen van informatie of van je emoties ervoor zorgen dat je elkaar kwijtraakt. Want als iemand niet transparant is, activeert dat direct je interne alarmsystemen. Het triggert onveiligheid en raakt aan oude pijn rondom beschadigd vertrouwen. Dus je denkt misschien dat je de harmonie bewaart, maar je sluit de ander ook buiten van wat er werkelijk in je omgaat. En zodra deze openheid verdwijnt, verdwijnt ongemerkt ook het vertrouwen en de emotionele veiligheid.
Echte verbinding ontstaat pas wanneer je júíst de spannende dingen durft te delen en stopt met het ontwijken van het ongemak. Wanneer je het achterste van je tong durft te laten zien en bewijst dat je partner op jouw eerlijkheid kan bouwen. Pas dan geef je elkaar de veiligheid die nodig is om de waakzaamheid echt los te kunnen laten.
Durf jij alles te delen?
Binnenkort stappen we dus op de motor naar Spanje. Mét de wetenschap dat we misschien wel beren tegenkomen, maar gelukkig ook met een flinke dosis humor over onze eigen dynamiek.
Hoe zit dat eigenlijk bij jullie? Merk je dat je je partner vaak probeert te 'sparen' door dingen maar niet uit te spreken? Praten jullie over de leuke dingen, maar houden jullie de écht spannende, kwetsbare onderwerpen liever achterwege om de harmonie te bewaren?
Je bent welkom voor een gratis en vrijblijvende inzichtsessie, zodat ik met jullie mee kan kijken naar jullie communicatie. Zo kunnen jullie leren om ook de 'beren op de weg' samen te tackelen, zonder de verbinding te verliezen.