esthervandoorn

Ook ik sla de plank wel eens mis… We liggen in het donker in bed. Het is stil. Allebei in gedachten. Mijn lief draait zich naar me toe en vraagt zacht “Had je eigenlijk verwacht dat ik anders zou reageren op het slechte nieuws over mijn moeder?” Boem. Die komt binnen. Het voelt als een […]

We zitten in de auto en mijn lief belt zijn moeder om te vragen hoe laat ze die dag zou komen. Een paar minuten later beëindigt hij het telefoongesprek en kijkt me aan. Zijn moeder was die ochtend onverwachts opgenomen in het ziekenhuis. Een harde klap. Kanker op drie plekken in haar lichaam met overal

Ik loop door de woonkamer en struikel bijna over een stapel verhuisdozen. Mijn lief is in zijn element. Als kapitein is hij gewend om te sturen, te regelen en de controle te houden. Nu we gaan verhuizen, wordt die behoefte aan grip nog duidelijker. De ene na de andere kast wordt vakkundig leeg getrokken. En

Ik stap van boord en loop naar de auto. Ik ben een weekend aan boord geweest bij mijn lief, hij is kapitein op een schip. Ik wil het liefste nog even delen wat me bezighoudt, snak op dat moment naar verbinding, naar nog even écht bij hem landen voor we elkaar weer even moeten missen.

Je wil iets zeggen tegen je partner, maar het lukt niet. Je voelt misschien een soort prop in je keel. Of er klinkt een stemmetje dat fluistert “Als ik dit zeg, vindt mijn partner mij een zeur… en gaat weg.” Waarom praten zó spannend kan zijn Ik herken dit uit eerdere relaties. Ook ik slikte

Laatst las ik een bericht dat het aantal scheidingen in Nederland stabiliseert. Sommigen zeggen zelfs dat het daalt. Eerlijk gezegd verraste me dat. In een tijd waarin we voor álles een appje sturen in plaats van een echt gesprek, zou je het tegenovergestelde verwachten. Misschien komt het omdat we beter weten wat we nodig hebben,

Laatst las ik een bericht dat het aantal scheidingen in Nederland stabiliseert. Sommigen zeggen zelfs dat het daalt. Eerlijk gezegd verraste me dat. In een tijd waarin we voor álles een appje sturen in plaats van een echt gesprek, zou je het tegenovergestelde verwachten. Misschien komt het omdat we beter weten wat we nodig hebben,

Liefde is niet iets dat je één keer beslist. Het is iets dat je telkens opnieuw beleeft, als je durft te blijven kijken. Ik hoor het vaak in mijn praktijk: Zijn we uit elkaar gegroeid? We lijken elkaar niet meer te vinden. Hij is niet meer zoals vroeger. Ik mis de verbinding. Als je dat

In relatietherapie draait het niet om goed of fout, maar om écht leren begrijpen wat er tussen jullie speelt. Soms zitten mensen tegenover me op de bank, moe van het proberen. Moe van aanpassen, inslikken, uitleggen, botsen, terugtrekken. Ze zeggen dingen als: “Misschien passen we gewoon niet bij elkaar.” Of: “Misschien ben ik gewoon té

Het gaat niet om die rondslingerende spullen. Je denkt vast: “dat weet ik ook wel.” En zeg eens eerlijk… hoeveel ruzies zijn er hierover begonnen? Of over hoe je de vaatwasser inruimt? Of op het moment dat je zuchtend zegt “Laat maar, ik doe het zelf wel…”. Terwijl je partner op de bank blijft zitten,

“We praten toch?” zei hij. Zij rolde met haar ogen. “Jij praat. Ik hou me bezig met me staande houden tussen de vaatwasser en jouw werkmailtjes.” Ze zaten bij mij op de bank. Niet om te scheiden. Niet omdat er iets ernstigs was gebeurd. Maar omdat ze allebei dachten: Als we zo doorgaan, gaan we

Waarom je elkaar soms kwijtraakt, ook als je van elkaar houdt Een cliënte vertelde onlangs: “Het lijkt soms alsof we alleen nog maar aan het rennen zijn. Alsof we elkaar onderweg kwijtgeraakt zijn.” En dat raakte me. Want het is precies wat er vaak gebeurt in relaties die onder druk staan. Niet omdat de liefde

We raken gewend aan onze partner. Aan zijn manier van praten. Aan haar lichaamstaal. Aan hoe iemand ’s ochtends koffie zet of stil wordt na een drukke dag. Je kent elkaar. Althans, je denkt dat je elkaar kent. Je weet wat de ander gaat zeggen voordat die het uitspreekt. Je weet hoe hij zijn jas

Dit en volgend weekend speel ik drie voorstellingen met mijn toneelvereniging Rederijkerskamer Excelsior. Drie avonden op de planken, maanden van voorbereiding die samenkomen. En eerlijk? De weg hiernaartoe was niet alleen maar magie en applaus. Repetities waarin scènes bleven wringen. Teksten die maar niet bleven hangen. Momenten waarop we elkaar niet begrepen, gefrustreerd raakten, twijfelden

Als ik mijn hond uitlaat geniet ik van zijn manier van communiceren. Tot hij een jaar of 1 was, rende hij altijd op iedere hond af die we tegenkwamen. Enthousiast, blij om iemand te zien en vooral om te begroeten. Gewoon om even ‘hallo hier ben ik’ te zeggen. Tegen de hond en het baasje.

Als ik mijn hond uitlaat geniet ik van zijn manier van communiceren. Tot hij een jaar of 1 was, rende hij altijd op iedere hond af die we tegenkwamen. Enthousiast, blij om iemand te zien en vooral om te begroeten. Gewoon om even ‘hallo hier ben ik’ te zeggen. Tegen de hond en het baasje.

“Wat zorgt er voor dat jullie bij elkaar blijven?” vraag ik in de eerste sessie. Ze kijken elkaar aan. Het lijkt alsof ze zo stilzwijgend bepalen wie er als eerste wat gaat zeggen. Dan begint de vrouw te vertellen “volgens mij vindt hij het wel goed zoals het nu is, dat ik alleen het huishouden

Ze komt binnen als een lieve en sterke vrouw. Als ze begint te vertellen, hoor ik dat ze altijd haar best doet voor haar partner. Ze vraagt geïnteresseerd naar zijn dag, op stressvolle dagen kookt ze extra lekker voor hem en als hij veel aan zijn hoofd heeft valt ze hem niet lastig met haar

Als je een meningsverschil hebt met je partner, gooi je er dan allerlei verwensingen uit? Of word je juist stiller? Of voel je afstand van je partner? Of voel je je aangevallen? Of ben jij juist degene die er, in al je boosheid of verdriet, voor zorgt dat je partner zich zo voelt? Wat het

“Ik doe zo hard mijn best, doe alles voor haar en nog steeds is het niet goed genoeg” Dit is een gedachte die hij maar al te goed kent, een gedachte die hem ’s nachts wakker houdt en hem doet twijfelen aan zichzelf en zijn relatie. Hij doet zo zijn best om haar gelukkig te

In de complexheid van relaties zijn het vaak de kleine, alledaagse momenten die de toon zetten. Een van die cruciale aspecten is hoe we reageren op onze partner. Het cruciale belang van kleine momenten Stel je voor dat je net thuiskomt na een drukke dag op het werk en je partner begint enthousiast te vertellen

Je kent dat wel, toch? Je hebt een slechte dag gehad, en je denkt: “Ppffttt… wat een dág… ik moet zo eerst mijn verhaal kwijt als ik thuiskom!”. Maar… bij thuiskomst is er geen luisterend oor en geen geruststellende knuffel. In plaats daarvan krijg je een afgeleide “Hmm, oké” terwijl je partner druk bezig is